Hayatımın Filmi

hayatfilm

 

Siz hiç hayatınızı sinema perdesinde izlediniz mi? Ben izledim… Bir sinema salonuna gittim. Beş ayrı film oynuyordu. Birinci salonda benim kendi filmim oynuyordu. Koltuğa oturdum ve başladım izlemeye. Perdede aynı benim kendimi bildiğim ben; yaşadıklarımla, düşündüklerimle, hissettiklerimle ve davranışlarımla. Bütün hayatım o perdedeydi. Ve o görüntüler bana hiç yabancı değildi.

Sonra oradan çıktım ikinci salona girdim. Burada ki perdede annemin hayatının filmi oynuyordu. İzlemeye başladım. Ama bir fark vardı. Ben bu filmi izlediğimi düşünürken aslında hiç izlememişim. Annemin hayatı bambaşkaymış. Ümitleri, hissettikleri, düşünce ve davranışları ve algıladıkları; hele beni büyütürken benim annem adına düşündüğüm şeylerin hiçbirini düşünmüyordu. Hayata ve yaşadığımız olaylara bakış açısı benim baktığım gibi değildi. Hiçbir şey benim algıladığım gibi değildi. Sanki karşımda ki sinema perdesinde bir başka anne oynuyordu. Ben annemi hiç bu gözle görmemiştim. Nasıl görebilirdim ki?

Diğer salonlara da sırayla girdim. Hepsinde ayrı ayrı filmler vardı. Babamın ve kardeşlerimin filmleri oynuyordu. Aynı annemde hissettiğim duyguyu onların filmlerini izlerken de hissettim. Ailem de aynı benim yaptığım gibi kendi doğruları doğrultusunda yaşamışlardı hayatı… Her birimiz dünyaya ve birbirimize kendi penceremizden bakmışız. Bir diğerimizin hayata nasıl baktığını bilemeden ve algılayamadan…

Sinema salonundan çıktığımda anladım ki hayatı ve onları yargılamayacaktım. Yaşananları olduğu gibi kabul ettim. Çünkü kabullenişe geçtiğim zaman onları daha kolay affedebileceğimi anladım. Ve o andan itibaren her şey çok daha güzel olmaya başladı benim için.

Sevgilerimle,
Filiz Ünlü

 

 

Hakkında Filiz Unlu

Cevapla